مسرحية قضية ام

 

مسرحية قضية ام

المشهد الاول

 

( تدخل مارى وسامى على المسرح )

سامى : مساء الخير يامارى

مارى : مساء الخير

سامى : مالك مبوزة كدا ليه .. فيه ايه اللى حصل

مارى : شوفت اختك ياسامى

سامى : مالها اختى .. ايه اللى حصل تانى

مارى : كل شويه تقعد تتكلم معايا علشان موضوع الخلفه .. وانا بصراحه تعبت

سامى : اكيد كانت بتطمن عادى يعني

مارى : تطمن ايه بس ياسامى .. هو الموضوع دا مش هنخلص منه ولا ايه .. هو كان بأديا يعني

سامى : احنا لازم نشوف دكتور تانى

مارى : احنا كل شهر بنروح لدكتور ومفيش نتيجه .. احنا خلصنا فلوسنا على الدكاترة

سامى : اكيد فيه حل .. احنا لازم نخلف .. انا لازم يكون ليا طفل فى الدنيا افرح بيه

مارى : انت كل اللى يهمك نفسك وبس

سامى : ليه هو انا مش زيى زى الناس ولا ايه .. انا كل حلمى طفل يملا عليا البيت بس ياخسارة الحلم بقى زى المستحيل

مارى : بصراحه انا زهقت وتعبت .. زقت وتعبت من نظرات اختك وكلامها اللى زى السم

سامى : بقولك ايه اتكلمى على اختى باسلوب احسن من كدا

مارى : بدل ماتروح تكلمها وتفهمها جاى بتزعقلى انا .. ولا علشان ربنا رزقها بطفل هتقعد تعايرنى بيه .. دى حتى لما اجى اهزر مع ابنها مايكل تروح شداه ومدخلاه الاوضه وكأنى هاكله

الام : مالكوا ياولاد صوتكم عالى ليه .. فيه ايه ياسامى

سامى : مفيش حاجه ياامى

مارى : مفيش حاجه ايه ياسامى .. ماتقولها اللى حصل

الام : فيه ايه يابنتى .. مين اللى مزعلك بس

مارى : بنتك هيا السبب .. كل شويه تقعد تعايرنى بموضوع الخلفه وتقعد تسمعنى كلام زى السم وكأنى الموضوع بأديا .. وجايه احكى لسامى بيزعقلى انا

الام : معلش ياحبيبتى .. حقك عليا .. هيا اكيد متقصدش .. وانت ياسامى بتزعق لمراتك ليه هيا مش غلطانه الغلط كله عند اختك .. المفروض انك تكلمها وتفهمها

سامى : ياامى انا كل حلمى انى ربنا يرزقنى بطفل

الام : اكيد فى الوقت المناسب

مارى : والوقت المناسب امتى بس

سامى : ياامى انا نفسى افرح زي الناس ولا دا مش من حقى

الام : لكل شئ تحت السماء وقت .. اكيد ربنا بيحضرلنا هديه كويسه

سامى : ياامى وقت ايه بس انا خايف افضل كدا طول عمرى وربنا ميرزقنيش بطفل

انا بقيت اهرب من نظرات الناس ليا .. بدارى من الوشوش بقيت امشى فى الشارع زي اللى عامل مصيبه .. ببقى ماشى مش رافع راسى وسط الناس

الام : ماعاش ولا كان اللى يخليك تمشى مش مرفوع الراس .. ومش الطفل هو اللى هيخليك تمشى مبسوط ورافع راسك وسط الناس .. انت لازم تمشى ورافع راسك علشان انت واثق في مسيحك

سامى : ياامى عارف بس انا نفسى ربنا يحققلى حلمى

الام :طول مانت واثق في ربنا وواثق في مواعيده اكيد ربنا هيرزقك

مارى : طيب وايه فايده التأخير دا كله

الام : كل قصص العهد القديم بتثبتلنا ان مع كل تأخيرة من ربنا كان فيها خير كل اللى ربنا اتأخر عليهم في موضوع الخلفه كان عيالهم انبياء وقديسين متستعجلش وخليك واثق فى ربنا

مارى : طيب انا داخله انام .. تصبحوا على خير

الام : وانتى من اهل الخير ياحبيبتى .. وانت ياسامى متزعلش مراتك كفايه اللى هيا فيه متبقاش انت والناس عليها .. هيا جواها جرح بينزف متبقاش انت السبب انه يتفتح كل شويه

سامى : انا هعمل ايه بس انا كل مااجيبلها سيرة الدكتور لازم نتخانق

الام : المشكله كلها فى طريقه كلامك انت مش بتختار الوقت الصح اللى تكلمها فيها

( يدخل يوسف على المسرح )

يوسف : انا مش عارفنى .. انا تهت منى .. انا مش انا .. لا دى ملامحى ولا شكلى شكل ولا دا انا( يشاور على امه ) مين اللى جابك هنا ياعم انت ( يشاور على سامى ) ايه يااما دا انتى تخنتى كدا ليه

الام : ايه اللى انت بتقولوا دا .. مش هتبطل الزفت اللى انت بتشربه دا

يوسف : انا تهت منى .. انا مش عارفنى .. بقولك ايه ياامى خليكي فى حالك

سامى : ماتفوق من اللى انت فيه دا انت كل يوم ترجعلنا وش الفجر

يوسف : وانت مالك انت ياعم سامى .. ايه اللى دخلك فى الكلام

سامى : اللى دخلنى فى الكلام انك كل يوم ترجع وش الفجر وعمال تبعزق في فلوسى

يوسف : بقولك ايه .. اوعى تفكر انى بشرب وانا مبسوط انى بعمل كدا .. لا بالعكس انا بشرب علشان انسى .. انسى انى بقالى خمس سنين بدور على شغل ومش لاقى بشرب علشان انسى نظراتك ليا وانت بتديني المصروف زى العيل الصغير .. بشرب علشان انسى نظرات الناس ليا فى الشارع .. بشرب علشان انسى معامله الناس في الشغل لما بروح اسال على شغل وكأنى بشحت .. اوعى تفكر انى مبسوط انى بعمل كدا بالعكس .. انا لما بفوق ببقى عايز اموت علشان مرجعش احس نفس الاحساس اللى هو اصلا بيموتنى بس بالبطئ

سامى : طيب كويس والله انك بتحس اهوه

الام : فيه ايه ياسامى .. اهدى على اخوك شويه .. هو كان بأديه انه ميلقيش شغل

سامى : اهو دلعك دا اللى مبوظه .. ومخليه ميسمعش كلام حد

يوسف : وانا اسمع كلامك على اساس ايه

سامى : تسمع كلامى علشان انا الكبير هنا .. انا اللى بصرف على البيت والفلوس اللى انت مضيعها عليك وعلى اصحابك دى من تعبى ومن شقايا

الام : انت فاهم الموضوع غلط ياسامى .. عمر الكبير ماكان كبير علشان السن او علشان بيصرف على البيت .. الكبير اللى بيكون قدوه لاخواته مش يعايرهم الكبير بيكون كبير فى تصرفاته بيكون كبير فى اسلوبه وكلامه

يوسف : انا سايبلك البيت وماشى .. بس عايز اقولك حاجه انا مكنتش اعرف انه هيجي اليوم وانى اسمع منك الكلام دا عموما دى اخر مرة اقولك على فلوس ولو اضطريت انى اشحت بس مش هقولك على فلوس تانى

الام : خد يايوسف .. خد يابنى

( يخرج يوسف من على المسرح )

الام :عاجبك كدا اهو ساب البيت تانى ومشى .. يابنى بلاش تعامل اخوك كدا .. حاول تقرب منه حاول تشوف ايه مشاكله عمر الزعيق والخناق ماجاب نتيجه .. اوعى تفكر انك كدا بتنصحه وانه هيقبل منك الكلام  ياريت تفهم كويس الكلام اللى انا قولتهولك تصبح على خير يابني

( يخرج سامى والام من على المسرح )

 

المشهد الثانى

 

( يدخل هانى وهبه على المسرح )

هانى : ازيك يامايكل ياحبيبى .. عامل ايه

مايكل : انا كويس يابابا .. حمدالله بالسلامه

هانى : الله يسلمك ياحبيبى .. عامل ايه فى المذاكرة

مايكل : انا بذاكر علشان انجح علشان تجيبلى الهديه اللى قولتلي عليها

هانى : من عنيا ياحبيبى .. انت ذاكر وانجح وانا هجيبلك كل اللى نفسك فيه

مايكل : بقولك ايه يابابا .. مينا كل شويه يقعد يرخم عليا وياخد اللعب بتاعتى

هبه : اسمه خالو مينا اتعلم انك تحترم غيرك يااستاذ مايكل

هانى : متحبكهاش اوى ياهبه .. بقولك ايه قلده كدا يامايكل

مايكل : ( يقلد مينا ) انا مش عاوز اللعبه دى انا عاوز لعبه تانيه كبيره علشان دى صغيره عليا

هبه : ايه ياهانى اللى  انت بتعلمه  للواد دا .. بقولك ايه خش شوف مذاكرتك وانا حسابى معاك بعدين

هانى : خش يامايكل ذاكر علشان عايز مامتك فى كلمتين

هبه : عاوز ايه

هانى : بقولك ايه انا سمعت ان سامى ومارى كانوا بيتخنقوا بسبب كلامك

هبه : كلامى انا هو انا قولت ايه

هانى : انا سمعت انه بسبب كلامك معاها لما كنتى بتقوليلها تروح لدكتور تانى علشان موضوع الخلفه

هبه : وطبعا اكيد قعدت تزود كلام وتحبكها وتعيط شويه علشان سامى يجي يزعقلى

هانى : بصراحه ياهبه انا عايز اقولك على موضوع كدا بس الكلام دا بينى وبينك

هبه : خير فيه ايه

هانى : انا بجد زهقت من المكان هنا .. انا مش عارف اخد راحتى في البيت وحاسس ان وجودنا ممكن يبقى سبب مشكله في يوم من الايام وانا مش عايز ابقى انا السبب

هبه : انا كمان زهقت زيك ويمكن يكون اكتر بس ايه العمل

هانى : احنا لازم ناخد شقه بره ونعيش فيها .. ونبنى مستقبل لعيالنا

هبه : ياريت بس ازاى

هانى : ايه رايك انك تاخدي حقك فى الارض والبيت وبالفلوس دي نعمل اللى احنا عايزينه

هبه : ايه اللى انت بتقول عليه دا .. دا مستحيل طبعا

هانى : انتي كدا كدا هتاخدي حقك دلوقتى او بعد عمر طويل لماما وعلى الاقل دلوقتي تضمنى انك هتاخدي حقك بعد كدا ممكن اخواتك يضحكوا عليكي ومتاخديش اى حاجه كل دا صدقيني فى مصلحتنا ومصلحه عيالنا ولا انتى ايه رايك

هبه : طيب وازاى اخواتى هيوافقوا على الموضوع دا .. انا مقدرش اقولهم على حاجه زى دى

هانى : سيبى الموضوع دا عليا وانا هخلصه

هبه : خلاص ماشى انا موافقه

( يدخل مينا على المسرح )

مينا : هو ايه اللى انا سمعته دا

هانى : ايه اللى سمعته .. انت كنت بتتصنت علينا ولا ايه

هبه : انت اكيد فهمت غلط يامينا

مينا : لا انا فاهم كل حاجه وكنت حاسس انك ممكن تعمل كدا بس الى مكنتش اتوقعه ان اختى ممكن توافقك على كدا

هبه : ملكش دعوه بالموضوع دا يامينا خليك انت فى حالك

مينا : يعني دى جزات امى لما خلتك تتجوز بنتها وتعيش معاها فى نفس البيت علشان مكنش معاك شقه .. هيا دى اخره المعروف

هانى : عموما انا هقول لاخوك سامى انك كنت بتتسنط علينا ..وانت عارف هو هيعمل ايه

مينا : وماله قوله .. بس متنساش تقوله بالمره انك كنت عايز ......

( تدخل الام على المسرح )

الام : فيه ايه صوتكم عالى كدا ليه .. مالك ياهبه .. مالك يااستاذ هانى حد مزعلك

هانى : الاستاذ مينا كان بيتسنط عليا انا وهبه

الام : ايه اللى انت بتعملوا دا يامينا .. انت يامينا يطلع منك كدا

مينا : وانتى مصدقه انى اعمل كدا ياامى

الام : حصل ولا محصلش ياهبه

هبه : حصل ياماما ولما كنا قولناله بتعمل كدا ليه قعد يألف شويه حاجات

الام : انت يامينا يطلع منك الكلام دا .. تعالى انا عاوزاك

مينا : حاضر حاضر بس مش تقولى لسامى علشان ميضربنيش

الام : خلاص تتأسف لاستاذ هانى وتتاسف لاختك

مينا : انا أسف يااستاذ هانى .. انا اسف ياهبه

هانى : خلاص انا مش زعلان بس اوعي تتكرر تانى

( يخرج مينا والام من على المسرح )

هانى : اهو هو دا اللى انا خايف منه .. انا ممكن اقنع اخواتك الاتنين .. بس دا هقنعه ازاى

هبه : كل واحد وليه سكه .. ودا سكته سهله بس نقنع سامى ويوسف الاول

 

 

 

 

المشهد الثالث

 

( يدخل يوسف وعماد واسامه على المسرح )

اسامه : مساء الفل يابوله

عماد : مساء الفل يااوس اوس

يوسف : ازيك ياعم اسامه

اسامه : ازيك ياعمونا .. مالك ياجو .. شكلك مش فى المود خالص النهارده .. بقولك ايه اضرب دي

عماد : بقولك ايه اهدي على الواد لما نعرف ماله .. فيه ايه ياعم يوسف

يوسف : اخويا ياسيدي .. كل شويه يقعد يعايرني بالملاليم اللى بيدهاني .. بيحسسني انى انا الوحيد اللى مش شغال .. مالبلد كلها عواطليه زيى .. اعمل ايه انا من ساعة لما اخدت الشهاده وانا بدور على شغل

اسامه : على رأيك  .. انا معايا كليه تجاره وقولت لما اتخرج هبقى محاسب قد الدنيا .. وعلى يدك الدنيا عماله تودينا وتجبنا ومش لاقى شغل

عماد : انا احلى حاجه عملتها اني متعلمتش .. انا قولت اللى اتعلموا خدوا ايه .. الحال من بعضه

انا من كتر منا عمال ادور على شغل مبقتش فاضى اشتغل يعني كل لما الاقى شغلانه ادور على تانيه علشان مضيعش وقت اهو منى مشتغلش ومن ناحيه تانيه مش اقعد عاطل

يوسف : لا دا شكله زود الشرب جامد .. هو كدا تمام اوى

اسامه : طيب والعمل ايه يايوسف

يوسف : مش عارف .. دا انا حتى سبتلهم البيت ومشيت

عماد : ليه بس كدا يايوسف .. انت عارف اننا كدا مش هنعرف نقضى مصلحه خالص

اسامه : طيب والعمل .. بقولك ايه انا عندي فكرة .. انا هكلم اي حد من اخواتك واقولهم يجوا يصالحوك ويبقى انت كدا رجعت بكرامتك

يوسف : هو انتوا كل اللى يهمكوا مصلحتكوا

عماد : ايه اللى بتقولوا دا ياشبح .. احنا كل اللى يهمنا مصلحتك .. يايوسف انت مجربتش تنام في الشارع .. مش هتستحمل صدقنى

اسامه : قولت ايه ياصديقى

يوسف : خلاص انا موافق بس خلينى قاعد هنا يومين .. علشان اما ارجع ابقى اطلب اللى انا عايزة

عماد : تنورنا ياعم يوسف .. البيت نور والله

( يخبط الباب )

اسامه : دا مين اللى جايلنا فى الوقت المتأخر دا

عماد : ينهار مش فايت لتكون الحكومه طبت علينا

يوسف : حكومه ايه ياعم المغفل .. هيا الحكومة لما بتيجي لحد بتخبط عليه

اسامه :  ( يفتح الباب ) ايه دا .. انت مين ياعم .. الله يسهلك

يوسف : استني ياعم دا أخويا .. خش يامينا تعالى

عماد : بقولك ايه انا خارج انا و اوس اوس هنقعد على القهوة لما تخلص ابقى تعالى

يوسف : ماشى ياعمدة .. ايه يامينا انت عرفت ان انا هنا ازاى .. وايه اللى جابك

مينا : انا كنت عايز اقولك ان اخوك سامى خايف عليك .. وهو بيحبك اوى بس هو كان مضايق شويه واتعصب عليك

يوسف : وهو يتعصب عليا ليه انا ذنبى ايه

مينا : يعني هو مين اللى يستحمله غيرك .. هو بيحبك وخايف عليك .. هو يهمه مصلحتك

يوسف : انا مش عيل صغير ولا عبيط علشان يخاف عليا ولا علشان بيصرف عليا هيزلنى

مينا : حقك عليا انا .. يلا يلا بقى تعالى نروح البيت سوا .. دى امك مش بتنام بسببك

يوسف : لا انا مش هرجع .. روح وقولهم انى مش راجع علشان مبقاش عواله على حد

مينا : طيب ارجع علشان خاطر امك .. هيا بتحبك دى كانت عايزة تجيلك هنا بس انا قولتلها بلاش

يوسف : بقولك ايه متوجعليش دماغى .. انا خلاص مش هرجع

مينا : لا انت لازم ترجع البيت .. وتبعد عن الناس اللى هضيعك دى

يوسف : وانت مالك ياعم انت .. خليك فى حالك .. محدش ليه دعوة بيا انا حر

مينا : الكتاب المقدس بيقول المعاشرات الرديئه تفسد الاخلاق الجيدة

يوسف : بقولك ايه اتكل على الله .. يلا امشى من هنا

( يخرج مينا من على المسرح )

يوسف : ايوا كدا بقى هما يقعدوا يتحايلوا عليا لحد لما ارجع واطلب اللى انا عايزة .. انا هروح اقعد على القهوة شويه .. الواحد خلاص اتخنق

( يدخل سامى وهانى على المسرح )

سامى : انا بجد زهقت وتعبت انا مش عارف الواحد يعمل ايه يلاقيها من البيت ولا الشغل 

هانى : فيه ايه ياعم سامى .. مالك شايل الهم على دماغك ليه

سامى : انا تعبت ياهانى .. انا خلاص جبت اخرى .. شوفت البيه اللى اسمه يوسف بقاله اسبوع بره البيت .. كل دا علشان زعقتله علشان الزفت اللى بيشربه .. دا غير مشاكل الشغل اللى مبتخلصش .. ومفيش حد بيقدر اللى انا فيه

هانى : بص سيب موضوع يوسف دا عليا انا .. انا هرجعه البيت وهبعده عن صحابه اللى ماشى معاهم

سامى : كتر خيرك يا هانى

هانى : ياسامى احنا اخوات عيب عليك تقول الكلام دا .. المهم انا كنت عايزك فى موضوع

سامى : خير فيه ايه

هانى : بص انا عارف ان فيه مشاكل بينك وبين مراتك بسبب موضوع الخلفه دا

وعارف كمان ان الموضوع دا عملك مشاكل كتير اوى .. تعمل ايه لحد عنده حل لكل المشاكل دى

سامى : انا مستعد اعمل اى حاجه .. بس الاقى حل

هانى : حلو اوى الكلام دا .. بص ياسيدى انا ليا واحد صاحبى لسه عامل لمراته عمليه والحمدلله هيا دلوقتى حامل

سامى : بس تكاليف العمليه كبيره اوى وانا معيش كل الفلوس دى

هانى : وانا عندى الحل

سامى : ابوس ايديك قولى عليه

هانى : ايه رايك لو انت خدت حقك من الارض والبيت اكيد هيبقى معاك فلوس كتير وتقدر تعمل العمليه وزياده كمان .. الارض اصلا انت مستفيد منها بايه دى يادوب بتجيب شويه ملاليم لكن لو اتباعت تقدر تعمل كل اللى نفسك فيه .. انت يابنى معاك كنز بس ياخسارة مش حاسس بيه

سامى : ايه اللى بتقوله دا

هانى : صدقنى دا اللى المفروض اللى يحصل .. يبقى عندكوا فلوس كتيرة وانتوا مش متمتعين بيها .. انت مش هتبيعها علشان مصلحتك انت هتبيعها علشان تجيب العيل اللى نفسك فيه

سامى : تصدق فكرة .. بس ازاى هقدر اقنع اخواتى وامى بالموضوع

هانى : بس ياسيدى خلى اخواتك دول عليا انا هقنعهم وانت بقى ورينا همتك واقنع امك

سامى : امى دى بقى اقنعها ازاى .. الموضوع صعب اوى

هانى : بس هيبقى سهل لما تحط قدامك مستقبلك وبيتك وعيالك انشاء الله .. بص انا هسيبك تفكر براحتك وانت حر انا كل اللى يهمنى مصلحتكوا

( يخرج هانى من المسرح )

سامى : ايه دا معقول .. انا ممكن حلمى يتحقق .. يعنى ممكن اخلف .. ويبقى ليا عيال .. انا مستعد اعمل المستحيل علشان الموضوع دا يتم .. انا بجد مش مصدق نفسى .. اما اروح افرح مارى بالموضوع دا

( يخرج سامى من المسرح )

يقفل الستار

 

 

( يدخل يوسف وعماد واسامه على المسرح )

عماد : بقولكوا ايه .. العملية نشفت على الاخر .. والراجل كل يوم يتصل بيا وعايز الفلوس احنا عمالين بنجيب حاجات تحت الحساب والموضوع بقى كبير اوى

اسامه : انشاء الله هتفرج .. احنا لازم نتصرف

يوسف : هنتصرف ازاي بس يا اوس اوس

عماد : بقولك ايه يايوسف .. محدش يعني سال عليك من اخواتك .. الموضوع بقى بايخ اوى

يوسف : انا مش هينفع ارجع دلوقتى انا لو رجعت هيقولوا ان لما اتزنقت رجعت ومش هقدر ارفع عيني فى اي حد ومش هنبقى عمالنا حاجه

( يخبط الباب )

اسامه : مين اللى جايلنا بس الساعه دى

عماد : تكونش الحكومه طبت علينا تاني

يوسف : انت تانى .. روح شوف مين اللى بيخبط

هانى : هو استاذ يوسف موجود هنا

عماد : اه موجود تعالى اتفضل

يوسف : اتفضل يااستاذ هانى

هانى : انا كنت عاوز اتكلم معاك فى موضوع

اسامه : طيب يلا ياعماد نخرج احنا نسيبهم على راحتهم

هانى : لا متخرجوش خليكم .. انتوا مش غرب .. وكمان انا هتكلم فى موضوع فيه مصلحه لاخوكوا يوسف

يوسف : خير انشاء الله

هانى : بص انا عارف ان فيه مشاكل بينك وبين اخوك سامى علشان موضوع الفلوس وكمان عارف انك بتدور على شغل بقالك كتير ومش لاقى .. وعارف ان البلد مبقاش فيها شغل وعارف ان اكيد عليك فلوس لاصحابك دول .. تعمل ايه بقى لحد عنده حل لكل المشاكل دى

يوسف : دا انا مستعد اعمل اى حاجه يطلبها منى

هانى : ايه رايك فى سفريه لـ ايطاليا

يوسف : انت بتتكلم بجد .. بس السفريه دى محتاجه فلوس كتير .. وانت عارف الدنيا ملخبطه خالص معايا

هانى : وانا عندى الحل

يوسف : ابوس ايديك قولى عليه

هانى : ايه رايك لو انت خدت حقك من الارض والبيت اكيد هيبقى معاك فلوس كتير وتقدر تعمل العمليه وزياده كمان .. الارض اصلا انت مستفيد منها بايه دى يادوب بتجيب شويه ملاليم لكن لو اتباعت تقدر تعمل كل اللى نفسك فيه .. انت يابنى معاك كنز بس ياخسارة مش حاسس بيه

يوسف : دا مستحيل طبعا .. ايه اللى انت بتقولوا دا

عماد : مستحيل ليه ياعم يوسف .. هو فيه حد يقول للفلوس لا

اسامه : يعني عاجبك حالك دا قاعد مش لاقى شغل ولا فيه فلوس والدنيا بقت زفت على الاخر

هانى : قولوا بقى واقنعوه انا يهمنى مصلحته انا صعبان عليا حاله قولت اساعده

عماد : ها قولت ايه ياعم يوسف

يوسف : بس ازاى هقدر اقنع اخواتى وامى بالموضوع

هانى : بص ياسيدى اخواتك دول مهمتى انا .. وانت بقى ورينا همتك واقنع امك

يوسف : اقنع امى .. دى مستحيل توافق

هانى : الموضوع هيبقى سهل لو حطيت مستقبلك وشغلك وايطاليا قدام الموضوع دا

يوسف : خلاص ماشى انا موافق

هانى : يبقى يلا بينا نروح على البيت اخوك سامى مستنينا

اسامه : واحنا لازم نحتفل بالموضوع دا احنا هنظبط الليله النهارده .. بس لازم تيجي تسهر معانا النهارده يااستاذ هانى

هانى : من عنيا .. يلا سلام

(يدخل سامى وهبه ويوسف على المسرح )

هانى : بما أننا كلنا متفقين على الموضوع يبقى مفيش غير اخوكوا مينا اللى لازم يوافق

سامى : انا هنادي عليه دا لازم يوافق حتى لو غصب عنه .. يامينا انت يازفت ياللى اسمك مينا

( يدخل مينا على المسرح )

مينا : نعم ياسامى .. خير فيه ايه

سامى : بص يامينا انا هكلمك فى موضوع بس يارب تستوعب وتفهم

مينا : اتفضل قول

سامى : ايه رايك لو بقى ليك بيت لوحدك ومعاك فلوس فى البنك وتجيب كل اللى انت عايزة وتتجوز كمان البنت اللى انت بتحبها

مينا : كلام جميل .. بس ايه المقابل لكل دا

يوسف : مانت بدأت تفهم اهوه

هبه : بص ياحبيبى الارض بتاعتنا بتجيبلنا ملاليم وبصراحه مش عامله مصلحه مع اى حد .. ايه رايك لو اتباعت واتقسم حقها علينا كلنا .. يبقى اخوك سامى هيعمل العمليه لمراته ويوسف هيسافر بره ويشتغل وانا هجيب شقه واعيش لوحدى وانت تعمل اللى انت عايزة

مينا : انا مستحيل اوافق على الكلام اللى انتوا بتقولوه دا

سامى : انا خلاص قولت كلمتى ومش هرجع فيها

مينا : ايه اللى انتوا بتقولوه دا .. انتوا اتجننتوا ولا ايه

يوسف : بقولك ايه يامينا .. خليك فى حالك احسن

هانى : بقولك ايه يامينا تعالى وانا هفهمك كل حاجه

منيا : مش عايز افهم منك حاجه ياوش المصايب

هبه : اقعد يامينا مع هانى وهو هيعرفك كل حاجه وصدقني اكيد هتغير رأيك

مينا : اه زي ماخلى كل واحد فيكم يغير رأيه

 سامى : بقولك ايه يلا .. الكبار لما يتكلموا العبط اللى زيك يخرصوا خالص

مينا : انا مش عبيط على فكرة وعموما ربنا يسامحك

يوسف : انت هترد على اخوك الكبير كمان

سامى : مشوا الواد دا من قدامي بدل مااعمل مصيبه

هانى : اهدأ ياسامى الكلام اخد وعطا

هبه : مينا ياحبيبي صدقني الموضوع كله فى مصلحتنا كلنا وانت كمان لما تفهم هتوافق

مينا : انا عمرى ماهوافق على حاجه غلط حتى لو على رقبتى

سامى : وماله ياحبيبى لو على رقبتك نقطعهالك

يوسف : اهدى ياسامى براحه كدا متنساش انه لازم يوافق علشان الموضوع يتم

سامى : ولو موافقش انا ممكن ادفنه مكانه .. هو نسى نفسه ولا ايه

هانى : ياجدعان براحه شويه هو ممكن يكون مش فاهم الموضوع كويس خليهولى وانا هفهمه كل حاجه

سامى : هو من امتى وهو بيفهم .. مش كفايه مستحملينه

مينا : انا عايش من خير ابويا الله يرحمه .. انا مش عايش عواله على حد .. اوعى حد فيكوا يفكر انه بيصرف عليا من جيبه

يوسف : يامينا اهدي شويه الموضوع وما فيه اننا .....

مينا : الموضوع كله غلط فى غلط .. الموضوع انكوا عايزين حق مش حقكوا

هبه : وحضرتك بقى اللى هتعرفنا الصح من الغلط

مينا : خلاص كلكوا اتجمعتوا وبتستقوا عليا انا وامكوا الغلبانه

يوسف : ياحنين

هانى : على فكرة لو هو مش هيوافق عادي بسيطه احنا لو اثبتنا انه متخلف عقليا يبقى كدا موافقته ولا ليها اى لازمه

مينا : ايه اللى انت بتقولوا دا .. انتوا مستحيل تبقوا بنى ادمين .. انا اعقل واحد فيكوا 

سامى : اه ماهو واضح .. بص يلا انت لو موافقتش بمزاجك .. هتوافق غصب عنك

( تدخل الام على المسرح )

الام : ايه بتتخانقوا مع اخوكوا ليه

هبه : مفيش حاجه ياماما

الام : على فكرة انا سمعت كل حاجه .. وكنت عارفه بكل اللى بيحصل وكل الكلام فى الفترة اللى فاتت .. اوعوا تفتكروا ان امكوا كبرت وخرفت او انكوا ممكن تعملوا حاجه من وراها .. ياترى كنتوا عايزين تتطلعوا اخوكوا مجنون اومال انا كنت هتعملوا فيا ايه على العموم .. انا مش موافقه

سامى : هو احنا بناخد ايه منها دول شويه ملاليم

الام : تكفى انها مستوره معانا وعايشين الحمدلله كويسين

هبه : ياماما احنا ذنبنا ايه .. دي حاجه بتاعتنا احنا ومن حقنا

الام : من حقك لما انا ابقى اموت

مينا : بعد الشر عليكي ياامى

الام : انا قولت كل اللى عندى

( تخرج الام ومينا من المسرح )

يوسف : ايه العمل بقى انا قولت انها مستحيل توافق

هانى :عادي جدا .. الحل موجود

الجميع : ايه هو

هانى : احنا نرفع عليها قضيه حجر

هبه : ايه اللى بتقولوا دا ياهانى .. احنا متفقناش على كدا

سامى : انت اتجننت فى عقلك ولا ايه

هانى : افهموا ياجماعه الاول وبعد كدا ابقوا اتكلموا .. الموضوع وما فيه ان قضيه الحجر دى ماهيا الا قرار اضطراري وان امكوا هتفضل عايشه هنا فى البيت عادى بس مش هيا اللى هتتصرف فى موضوع الشراء والبيع .. اللى هيقدر يشترى ويبيع هو سامى لانه هو الابن الاكبر وكدا كدا الارض اصلا من حقكوا يعني انتوا مش بتاخدوا حاجه مش من حقكوا

يوسف : مادام هيا هتفضل عايشه فى بيتها يبقى خلاص ..مفيش مشكله نعتبرها موافقه اجباريه

سامى : خلاص ماشى بس ايه المطلوب .. ايه اللى المفروض نعمله .. وازاى اصلا هنثبت ان امكوا عندها مشكله فى عقلها

هانى : سيبلى انا الموضوع دا .. انا اعرف محامى تمام يقدر يخلص الموضوع دا بس بياخد فلوس كتير

يوسف : وماله ما احنا هناخد برضه فلوس كتير مجتش على 50 الف جنيه

هبه : انا كل اللى يهمنى أمى اوعى يكون الموضوع دا يدخلها مستشفى المجانين

هانى : متخافيش ياهبه انا مظبط كل حاجه

سامى : المهم بقى احنا لازم ندور على مشترى فى اقرب وقت

هانى : طيب يلا بينا نروح للمحامى ونتفق معاه على كل حاجه

المشهد الرابع

( يدخل عماد واسامه على المسرح )

عماد : بقولك ايه يااوس اوس .. الواد يوسف شكله كدا ممكن ياخد فلوس الارض ويسافر ويخلع

اسامه : ينهار اسود يعني اللى كنا بنخططلوا اليومين اللى فاتوا ممكن يبقى فتحى

عماد : فتحى مين

اسامه : يعنى طلعنا من المولد بلا حمص

عماد : لا مش انا ياحبيبى اللى يتعمل معايا الوش دا

اسامه : طيب ايه العمل .. هنعمل ايه

عماد : بص ياسيدي انا عندى خطة بس ايه سوزان

اسامه : سوزان مين

عماد : يعنى جت عندى وواقفت .. خطه متخورش الميه

اسامه : قول ياعم الفهلوى

عماد : احنا نقوله اننا عاملين حفله بمناسبه سفره لايطاليا ونشربه لحد ماينسى نفسه ونمضيه على شيكات على بياض .. ويبقى بكدا تحت ايدينا ونخليه يسفرنا معاه ومش بمزاجه غصب عنه

اسامه : يخربيتك .. انت ايه يابنى شيطان .. بس افرض جاب هانى معاه مش انت عزمته

عماد : عيب عليك هو انت بلعب ولا ايه ياعم انت .. دى مصلحه لو جه .

اسامه : مصلحه ازاى يعني .. اوبااااااا اوعى تكون عايز تلعب على هانى هو كمان

عماد : دا عين الغباء .. لما تيجي تلعب اتعلم منى .. اللعب مش عايز غشومية

اسامه : فهمنى ناوى على ايه

عماد : بص ياسيدي .. اللى فهمته ان هانى دا بيموت فى الفلوس وممكن يبيع نفسه علشان الفلوس احنا بقى نعمل ايه .. نجيبه في صفنا ونغريه بالفلوس ونخليه هو اللى يمضيه على الشيكات وياخد حقة برضه .. احنا مبننساش اللى يتعب علشانا .. احنا بنفهم فى الاصول برضه

اسامه : هيا من جهة الاصول فاانت الاصل كله

عماد : يلا بقى نروح نشترى شويه حاجات لزوم الحفله .. عايزين نودع مصر على اغنية الشخلوبه

اسامه : يادماغك الجامده ياعماد .. ياللى هتسفرنا كل البلاد

( يخرج اسامه وعماد من المسرح )

موسيقى حزينه

( تدخل الام ومينا على المسرح )

مينا : علشان خاطرى ياامى كفاياكى بكى

الام : شوفت اخواتك عاوزين يعملوا ايه .. دول عاوزين يورثونى بالحيا

مينا : معلش ياامى .. هما اكيد هيرجعوا عن اللى فى دماغهم

الام : انا عمرى ماقصرت مع واحد فيهم .. اختك لما جالها هانى ومكنش معاه شقه ولما لقيت انهم بيحبوا بعض قولت وماله يقعد معانا لحد ما ربنا يفتحها عليه

مينا : اهو هانى دا بقى هو سبب المصايب كلها .. اللى تقدمله خير تلاقيه قدملك شر

الام : احنا لازم نصلى يامينا علشان ربنا يهديهم

مينا : عندك حق ولازم نقول يارب بدد مشوراتهم زى مشورة اخيتوفل

الام : انا كل اللى بعمله صدقني يامينا مش علشانى دا علشانهم واكيد هيفهموا .. انا بعمل كدا علشان ميبعدوش عنى

مينا : وهما من امتى اصلا كانوا قريبين منك .. القرب دا مش انهم يبقوا جنبك بالاسم .. لكن الحقيقة ان كل واحد فيهم فى وادى

الام : صدقني يامينا هما اكيد هفكروا كويس ويرجعوا عن اللى فى دماغهم .. انا امهم وهما بيحبونى زي ماانا بحبهم .. دول ميقدروش يبعدوا عنى حتى شهر

مينا : بيتهيألك .. انا عارفهم كويس كل واحد اللى يهمه مصلحتة وبس

( يخبط الباب )

الام : قوم افتح الباب .. شوف مين اللى بيخبط

مينا : دا حد جاب جواب وقالى اوصلهولك

الام : افتح كدا شوف فيه ايه

مينا : ( يقرأ الجواب ) ايه دا

الام : فيه ايه يامينا .. طمنى

مينا : مفيش حاجه ياامى .. مفيش حاجه

الام : هو ايه اللى مفيش حاجه ممكن تقولى ايه اللى فى الجواب

مينا : اللى جاب الجواب دا محضر من المحكمة .. ودا استدعاء من النيابه علشان ولادك بيحبوكى رافعين عليكي قضيه حجر

الام : ايه .. انت متأكد من اللى بتقوله .. لالالالا انت اكيد بتكدب عليا .. ولادى ميعملوش كدا ابدا هات الجواب دا انا هوديه لاى حد يقراه .. انت من امتى بتعرف تقرأ .. لالا انا اكيد بحلم

مينا : اهدى اهدى ياامى .. تعالى نكلمالاستاذ ايوب المحامى وهو يعرفنا ايه اللى نعمله

الام : تعالى نروحله يجى معانا .. انا مش عارفه حاجه خالص انا مش حاسه بنفسى .. تعالى يابنى خد بايدى

مينا : على مهلك ياامى

الام : بقولك ايه ملوش لازم المحامى .. انا خلاص عارفه انا هعمل ايه كويس

مينا : احنا لو كلمناه هو مش هيتأخر

الام : لا يابنى .. ملوش لازم نكلمه علشان ميحصلش شوشرة فى المنطقه ويبقى سيرة اخواتك على كل لسان

مينا : قد كدا بتحبيهم ياامى رغم اللى عملوه

الام : مفيش ام ممكن تكره ولادها مهما عملوا .. تعالى يابنى نروح المحكمة .. وربنا يسترها

( تخرج الام ومينا من المسرح )

( مشهد المحكمة يظهر سامى وهانى ويوسف وهبه والام ومينا والنيابه والمحضرعلى المسرح )

النيابه : القضيه رقم 254 احوال شخصيه

اكتب يابنى .. انه فى يوم اكتب تاريخ النهاردة .. فى تمام الساعه اكتب الوقت

تم سؤال المدعى عليه .. ايه رأيك فى الكلام المنسوب اليكي انك بقالك فترة بتتصرفى تصرفات غير عقلية ؟

الام : جايز

النيابه : انتى عندك اولاد اسمهم ايه ؟

الام : انا معنديش ولاد .. انا اصلا مش متجوزة .. انا هحكيلك الحكايه .. اصل كان فيه واحد اسمه ابراهيم متقدملى المهم اهلى مكنوش موافقين عليه ليه بقى اصل كان عنده خالته رغايه اوى المهم انا سافرت انا وهو اسكندريه وعشت هناك واتجوزت سعيد  بس قبل مانتجوز مات ليه بقى اصل كان عنده السكر

النيابه : والسكر دا جاله منين

الام : اكيد كان جايبه من كارفور اصل كان نازل عرض تشترى كيس تاخد عليه ام هديه

النيابه : اه اه .. انتى بقى عندك كام سنه

الام : عندى 19 سنه .. ليه عندك عريس ليا

النيابه : عريس .. انتى تعرفى الناس اللى قدامك دول

الام : ( تقوم تبص على كل واحد فيهم ) لا ياباشا مفيش ولا واحد فيهم شبه اللى قتل سعيد

النيابه : سعيد مين

الام : الراجل العجوز اللى كان بيبيع ترمس على اول الشارع

النيابه : اتكتب يابنى .. وبعد سؤال المدعى عليه تبين للنيابه وجود خلل فى قواه العقليه وانه غير مؤهل فى التصرف فى حقوقه الشرعيه وانه يعتبر قاصرا ولابد من وجود واصى عليه .. الى جانب وجود بعض الاشعه التى تؤكد ان المدعى عليه مصاب بضمور فى خلايا المخ          رفعت الجلسه 

( يخرج النيابه والمحضر من المسرح )

مينا : ايه اللى بتقوله دا .. انت كداب .. امى سليمه .. انتوا كلكوا كدابين .. عاوزين تطلعوا امى مجنونه علشان خاطر تاخدوا حاجه مش من حقكوا .. انتوا ازاى تكونوا بنى ادمين .. انا مش هسكت .. انا مش هسيب حق امى .. انتوا ازاى بعد كل اللى عملته وكل التضحيات اللى عملتها يبقى دا جزاتها .. تقفوا قدامها فى المحاكم .. يخسارة يخسارة

الام : أهدى يامينا .. انا عايزة اتكلم .. طبعا كلكوا مستغربين انا عملت كدا ليه .. انا عملت كدا علشان مينفعش اقف قدامكوا فى المحاكم مينفعش اقف قدام مصلحتكوا .. انا طلبى الوحيد انكوا متنسونيش ابدا .. افتكروا كل حاجه عملتها علشانكوا .. انا وافقت اعمل كدا  بس علشان خاطر مصلحتكوا .. انا عشت طول عمرى بعمل كل حاجه علشان مصلحتكوا .. انا بديت نفسى وحياتى علشانكوا .. مش هيجي الوقت اللى هقف قدام مصلحتكوا .. لو كانت حياتى هتعارض حلمكم انا مستعده اموت مستعده اموت علشان حلمكوا يتحقق .. يلا يامينا نروح .. وبيتى وحضنى هيفضل مفتوح لاى حد فيكوا ..

( تخرج الام ومينا من المسرح )

سامى : بقولوكوا ايه .. انا لقيت مشترى للارض وعايز يدفع كاش كمان عاوزين نخلص الاجراءات الباقيه فى القضيه ونبيع وكل واحد ياخد حقه

يوسف : ايوا بقى اخيرا هسافر وحقق حلمى

هانى : ادعوا بقي للى خلاكوا فى العز دا

هبه : انا مستغربه اوي للى ماما عملته دا معقول اللى حصل

هانى : متستغربيش هيا اللى عملت كدا من الاول مش كانت وافقت من الاول مكنش كل دا حصل

سامى : احنا مش عاوزين نضيع وقت انا حجزت عند الدكتور اللى هيعمل العملية لمارى ومستني الفلوس علشان ادفع .. اخيرا هحقق حلمى اللى استنيته سنين كتيرة اوى

يوسف : وانا بقى خلاص هروح احجز الطيارة .. انا مش مصدق نفسي

هانى : طيب يابنى مابدل ماتسافر .. ايه رايك تفتح شركه هنا واهو تعيش هنا فى وسط اخواتك

يوسف : تصدق فكرة بدل مااسافر واضيع فلوسى ابدأ من هنا .. بجد انا مش عارف من غيرك ياهانى كنا عاملنا ايه .. الواحد يفتح شركة ويقعد يتنك على الناس اللى جايه تشتغل

هانى : ايه ياعم انت هتستهبل من اولها .. انت لازم تفكر في مشروع وتشتغل جد

هبه : يلا بينا بقى نشوف هنعمل ايه .. علشان انا ورايا انا وهانى مشوار مع السمسار اللى هيشوفلنا البيت اللى هنشتريه

هانى : يلا بينا ياجماعه .. ومبروك علينا كلنا

( يخرج هانى وسامى وهبه ويوسف من المسرح )

( ترنيمة )

( يظهر مينا والام على المسرح )

مينا : علشان خاطرى ياامى كفاياكى بكى

الام : وايه يستاهل فى الدنيا ابكى عليه اعز من اخواتك اللى راحوا

مينا : وانتى بأديكي ايه بس ومعملتهوش .. مانتى بقالك سنين بتدورى عليهم .. بقالك سنين بتبكي ايه اللى انتى خدتيه

الام : انت الوحيد ياحبيبى اللى وقفت جانبى .. انت اللى صبرتنى على فراقهم .. بقى اللى الناس مفكراه عبيط طلع اعقل واحد فيهم واحن واحد فيهم .. دا لولا شغلك مكناش لقينا لقمه ناكلها .. وانت عارف انى السبب علشان وافقتهم يبيعوا الارض

مينا : ايه اللى بتقوليه دا ياامى .. انا لو موقفتش جنبك دلوقتى هقف جانبك امتى .. دا الكتاب المقدس بيقول اكرم اباك وامك لكى تطول ايامك على الارض

الام : وانت يابنى اكرمتنى واكيد ربنا هيكرمك فى حياتك كلها .. صدقني انا بدعى لاخواتك كل يوم وبصلى ان ربنا يرجعهم

مينا : شكلك طيبه اوى ياامى .. انتى متعرفيش حاجه .. متعرفيش ان اللى بيروح مبيرجعش واللى بيمشى مابيعودش

الام : بس اخواتك وحشونى اوى يامينا .. نفسي بجد اروح اشوفهم .. ماتيجي توديني ليهم يابنى

مينا : ايه ياامى اللى بتقوليه دا .. انتى بعد كل اللى حصل دا وعايزة تروحيلهم .. بدل ماهما اللى كانوا يجولك .. بعد اما رفعوا عليكي قضيه حجر وخدوا الارض وكل حاجه عايزة تشوفيهم

الام : يابني الام مهما يحصل عمر ما صفه الامومه تتغير جواها .. الام لازم تضحى من اجل بيتها وجوزها وعيالها .. متبصش ايه المقابل .. الام دى مهما عيالها بعدوا عنها هيا متقدرش من جواها تبعد عنها .. اوى تفكر ان صورتهم فارقه خيالى لحظه واحده .. كل يوم كنت بفتكر كل كلمه وكل موقف كان بيحصل .. كنت بقول ياريتهم يرجعوا ويعاملونى وحش زى ماكانوا بيعملوا بس يبقوا جنبى .. ايه يابنى مش هتيجي معايا نروحلهم

مينا : لا ياامى سامحيني انا مش هقدر اروحلهم .. تعالى بس اوصلك لاول الطريق

( يخرج مينا والام من على المسرح )

( يدخل سامى ومارى على المسرح )

سامى : ازيك ياابانوب .. الف سلامه عليك ياحبيبى

ابانوب : الله يسلمك يابابا .. انا تعبان اوى

مارى : الف سلامه عليك ياحبيبى .. انت كلها يومين وترجع تتنطط وتلعب وتجري زي الاول

ابانوب : انا عاوز اخرج يابابا .. انا زهقت من قعدة البيت

سامى : حاضر ياحبيبى انت تخف وانا هوديك كل الاماكن اللى انت عاوز تروحها .. هو انا عندى اغلى منك

مارى : اجيبلك تاكل ياابانوب

ابانوب : لا مليش نفس

سامى : بقولك ايه الواد لازم نوديه لاكبر دكتور في البلد .. انا مستعد ادفع مليون جنيهاللى ورايا واللى قدامى بس الواد يخف

مارى : واحنا بأدينا ايه بس ياسامى ومعملنهوش .. ما احنا كل يوم عند دكتور ويقول الواد مفيهوش حاجه

سامى : انا حاسس ان فيه حاجه وهما مخبيين علينا

مارى : ربنا يسترها بقى .. بقولك ايه انا عايزه اروح لماما بكرة

سامى : وماله ياحبيبتى .. هرجع من الشغل بكرة بدرى واوديكي .. بس الاول نتطمن على ابانوب ( يخبط الباب )

مارى : روح شوف مين اللى بيخبط

سامى : ايه دا امى .. ازيك ياامى

الام : ازيك ياسامى ياحبيبى .. عامل ايه وحشنى اوى يابنى

سامى : وانتى كمان واحشانى اوى ياامى

الام : ازيك يامارى يابنتى عامله ايه

مارى : كويسين الحمدلله

الام : ايه دا هو دا ابنك ياسامى .. كبرت واحلويت ياغالى يابن الغالى .. تعالى فى حضنى لما ابوسك ياحبيبى

ابانوب : هو انتى مين

الام : انا ابقى تيته ام بابا

ابانوب : بس بابا قاللى انك متى

الام : لا ياحبيبى اكيد بابا كان بيهزر معاك

مارى : بقولك ايه ياابانوب تعالى خش نام .. معلش ياطنط اصل تعبان شويه

ابانوب : لا انا عاوز اقعد مع تيته شويه دي شكلها طيبه اوى

مارى : انا قولت تقوم يعني تقوم

الام : ايه ياسامى مفيش مرة كدا تقول اروح ازور امى

سامى : معلش ياامى انتى عارفه المشاغل وكدا

الام : ربنا يقويك يابنى انا عارفه مشغولياتك ومقدرة اللى انت فيه

مارى : معلش ياطنط انا خليته ينام اصل تعبان اوى

الام : ليه الف سلامه ماله بس فيه ايه .. عموما خليه نايم وبكرة هبقى اشوفه

مارى : ايه ياعم ماتشوف امك دى دى جايه على بيات وشكلها هتقعدلنا كام يوم

سامى : وفيها ايه يامارى دى امى برضه مقدرش اقولها امشى

مارى : اتصرف ياسامى .. بص من الاخر كدا .. ياانا ياامك فى البيت دا

سامى : طبعا هيا

مارى : نعم

سامى : طبعا هيا تمشى

سامى : بقولك ايه ياامى انتى عارفه مشغولياتى وانى مبقعدش فى البيت كتير ومش هعرف اقعد معاكى خالص علشان انا رايح مأموريه بعيد ومش هرجع قبل شهر وكمان مارى رايحه تقعد عند مامتها

الام : خلاص يابنى انا كفايه عليا انى شوفتكوا واطمنت عليكوا .. انا ماشيه علشان متقلش عليكوا اكتر من كدا

سامى : لا متقوليش كدا ياامى .. واحنا انشاء الله هنجيلك فى اقرب وقت

( تخرج الام من على المسرح )

سامى : عاجبك كدا

مارى : بقولك ايه صدقني هو دا الصح .. احنا بقى هنراعى امك ولا ابنك اللى مغلبنا دا

سامى : عندك حق .. يلا بقى نخش ننام

( يخرج سامى ومارى من على المسرح )

( يدخل يوسف على المسرح بيتكلم فى التليفون )

يوسف : بقولك ايه الصفقه دى لازم تتم بأى شكل من الاشكال .. انا عايز شركتي تبقى اكبر شركه استيراد وتصدير فى مصر كلها .. ولو الموضوع دا تم ليك عندى مكفأه مكنتش تحلم بيها .. يلا بقى سلام علشان حد بيخبط .. اما اروح اشوف مين

الام : يوسف حبيبى .. عامل ايه يابنى

يوسف : امى .. ازيك ياامى عامله ايه

الام : انا كويسه بس علشان شوفتك ياحبيبى

يوسف : ربنا يخليكي .. انتى عامله ايه ومينا عامل ايه

الام :كويسين الحمدلله .. وحشنى كتير يابنى

يوسف : وانتى  كمان

الام : ايه يابنى من يوم ماسبتنا ومحدش سمع صوتك

يرن التليفون

يوسف : ثوانى بس ياامى .. ايوا يا باشا .. اخبار معاليك ايه .. والله واحشنى كتير .. لاياباشا انا اقدر .. المهم انت عامل ايه وعيالك عاملين ايه .. لا تمام اوى ربنا يخلي معاليك .. انا لولا معاليك الموضوع مكنش تم وانت عارف انى كنت محتاج الصفقه دي اوى .. ماشى ياباشا فى رعايه الله

يوسف : كنا بقى بنقول ايه

الام : كنت بقولك يابنى انك مكنتش بتسال ومحدش سامع صوتك

يوسف : مانتى عارفه ياامى المشغوليات وكدا .. واديكي شايفه الشغل مبيرحمش

الام : ربنا يقويك يابنى .. انت بقى لو محتاج اى حاجه انا جايه اقعد معاك يومين .. ايه موحشكش اكلى ولا ايه

يوسف : لالا اكيد وحشنى .. بس صدقيني ياامى مش هينفع تقعدي معايا .. علشان بس فيه رجال اعمال كتير بيجولى .. وناس مهمين فى البلد .. فهقولهم ايه بس

الام : عندك حق يابنى .. ربنا يقويك .. انا ماشيه سلام يابنى وربنا يحافظ عليك

يوسف : ماتخليكي قاعده معايا شويه

الام : معلش يابنى كان بخاطرى بس .. علشان معطلكش

يوسف : ابعت حد يوصلك ياامى

الام : لا متتعبش نفسك انا عارفه طريقى

( تخرج الام من على المسرح )

يوسف : اما اروح اشوف اخبار الشغل ايه

يخبط الباب

هبه : مين اللى جايلنا بس على الصبح دا

هانى : دا اكيد حد معندوش دم اللى يجى فى الوقت دا

الام : ازيك ياهانى .. ازيك ياهبه عاملين ايه

هبه : اهلا ازيك ياماما عامله ايه

الام : انا كويسه يابنتى .. انتوا عاملين ايه .. وحشتونى كتير اوى

هانى : وانتى كمان .. صدقيني كنا فى سيرتك امبارح

هبه : اه صح ياماما .. كنا بنقول انك وحشتينا اوى

الام : انا او كنت وحشتكوا كنتوا سالتوا لو حتى بالتليفون

هبه : مانتى عارفه ياامى بقى المشغوليات والعيال والمدارس

الام : ربنا يقويكوا ويحافظ عاليكوا .. والعيال عاملين ايه

هانى : كويسين الحمدلله

الام : انا قولت بقى انتوا وحشتونى اوى قولت اجى اقعد معاكوا يومين

هانى : اه وماله .. تنورينا .. دا انتى كنتى واحشانا اوى

هانى : بقولك ايه يامارى .. ايه اللى امك بتقول عليه دا .. احنا ماصدقنا بقى لينا بيت لوحدينا تيجي هيا بقى تضيق علينا

هبه : ايه اللى انت بتقولوا دا .. متنساش انها السبب فى اللى احنا فيه

هانى : منستش يااختى بس اشمعنا يعني احنا مرحتش عند سامى ولا يوسف ليه

هبه : طيب وانا اعمل ايه بس هو انا كنت اعرف .. معلش نستحمل بقى هنعمل ايه

هانى : اتصرفي ياهبه انا مليش دعوه

( الام تخرج من على المسرح )

هبه : ايه دا .. دى امى مشيت .. عاجبك كدا .. تعالى ننزل نشوفها

المشهد الخامس

مينا : ازيك ياامى .. حمدالله بالسلامه

الام : الله يسلمك يابنى

مينا : اخبار سامى ويوسف وهبه ايه عاملين ايه

الام : كويسين يابنى الحمدلله .. صدقني يابني مكنوش عايزين يسيبونى .. كل حد اروحله بيبقى طاير بيا طير .. انا لولا البيت وانت مكنشو عايزين امشى خالص .. انا كنت وحشاهم اوى يابنى دا سامى لما شافنى كان مبسوط اوى ومراته ولا ابنه بقى زي القمر .. ويوسف كان وراه شغل كتير ومقابلات كتير ساب كل حاجه علشان يقعد معايا .. وهبه وهانى مكنوش عايزين يسبونى دا حتى انا مشيت من وراهم علشان كانوا حالفين اقعد معاهم شهر .. بس انا مشيت علشان البيت هنا وانت مسبكش لوحدك

مينا : خلصتى ياامى .. اول مرة متقوليش الحقيقه .. اول مرة احس انك مش شايفانى اصلا .. اول مرة احس انى لسه صغير وانتى بتحكيلي حدوته من خيالك .. بقالك اسبوعين بره البيت بتنامى فى الشارع علشان معرفش الحقيقه .. بس الحقيقه عمرة ماتستخبى فى عنيكي .. ايه اللى انتى خدتيه منهم غير عنيكي اللى راحت من كتر البكى .. مش قولتلك انتى طيبه اوى

( يخبط الباب )

الام : روح شوف مين على الباب

( يدخل سامى ويوسف وهبه على المسرح )

الام : ولادى .. انا كنت واثقه انكم هترجعوا .. قولهم يامينا انا كنت بقولك ايه .. انا كنت بقوله انكم هترجعوا .. انا كنت بدعيلكوا كل يوم وانا بصلى

هبه : ايه اللى حصلك ياامى

الام : لا مفيش حاجه دى عنيا وجعانى شويه والدكتور قاللى هتخف قريب .. سيبكوا منى .. المهم انتوا عاملين ايه ..وحشتونى كتير .. ايه ساكتين ليه .. هما مشيوا ولا ايه يامينا

سامى : لا احنا موجودين ياامى .. بس مش عارفين نودى وشنا فين منك

الام : لو مش قادر تبصلى يابنى في وشى تعالى اترمى فى حضن امك

سامى : انا ابنى مات ياامى من شهرين .. عارف ان اللى حصلي دا انا استاهل اكتر منه بكتيردا جزات طمعى واديني رجعت زى ماكونت

يوسف : وانا ياامى كنت داخل صفقه كبيرة اوى وحطيت فيها كل فلوسى وخسرت فيها كل حاجه حتى الناس ومعارفى اتخلوا عنى

هبه : وانا ياامى هانى ضحك عليا وخد كل فلوسى وباع الشقه وسابنى انا وعيالى وسافر

مينا : يعنى انتوا رجعتوا بعد ماكل واحد فيكوا خسر كل فلوسه

الام : انتوا مافتكرتوش ان ليكوا ام غير لما كل واحد خسر فلوسه

سامى : احنا راجعين علشان نبوس ايدك علشان ترضى عننا

يوسف : احنا كل اللى حصلنا دا بسبب اننا زعلاناكى ياامى

هبه : احنا مستعدين نعمل اى حاجه تتطلبيها ونوعدك اننا مش هنبعد عنك ابدا

سامى : احنا هنفضل جنبك ومش هنسيبك ابدا واحنا عارفين انك مش هتعملى زي ماحنا عملنا وطردناكى

يوسف : علشان خاطر ربنا ياامى مستبناش .. احنا عرفنا غلطتنا

هبه : احنا ملناش غير حضنك ياامى .. احنا كل واحد لما وقع رجعنا ليكي علشان عارفين انك مش هتكسفينا وعارفين انك هتوافقى اننا نرجع تانى

الام : ترجعوا تانى فين .. مانتوا خدتوا كل حاجه .. زمان لما ابوكوا مات كان سايبكوا لسه عيال صغيرة .. كان ممكن اتجوز وارتاح لكن انا مردتش أنكوا تعيشوا مع حد غريب .. اشتغلت وشقيت وتعبت علشان اكبركوا وأربيكوا .. علمتكوا احسن علام عملت علشانكوا المستحيل أنتوا بقى عملتوا علشانى ايه .. كل واحد نسى أمه علشان مصلحته .. رفعتوا عليا قضيه حجر وطلعتونى مجنونه علشان تعملوا اللى في نفسكوا راجعين تانى ليه .. انا معنديش حاجه تانيه علشان ترجعوا انتوا حسستونى أنى ولا حاجه ياخسارة  ياخسارة ياولاد بطنى

( تقع الام مغشى عليها )

الجميع : أمى

النهـــــــــــــايه 

 لتنزيل المسرحية للطباعة بصيغة ال word

 أضغط هنا